Вход
Інтэрв'ю дырэктара Дэпартамента прамысловай палітыкі ЕЭК Мікалая Кушнарова «Расійскай газеце»: «На таварах з'явіцца маркіроўка «Зроблена ў ЕАЭС»

Інтэрв'ю дырэктара Дэпартамента прамысловай палітыкі ЕЭК Мікалая Кушнарова «Расійскай газеце»: «На таварах з'явіцца маркіроўка «Зроблена ў ЕАЭС»

16.11.2016

На таварах, што вырабляюцца ў краінах Еўразійскага эканамічнага саюза, з'явіцца надпіс: «Зроблена ў ЕАЭС». Еўразійская эканамічная камісія (ЕЭК) прыступіла да вызначэння крытэрыяў «еўразійскага тавару».

Аб гэтым «РГ» расказаў новы дырэктар дэпартамента прамысловай палітыкі ЕЭК Мікалай Кушнароў. Паводле яго слоў, пераход ад пазіцыі «зроблена ў Расіі», «зроблена ў Беларусі» ці любой іншай краіне ЕАЭС да пазіцыі «зроблена ў Еўразійскім эканамічным саюзе» – важны этап інтэграцыйнага супрацоўніцтва. Новая маркіроўка можа стартаваць ужо ў 2017 годзе.

А цяпер ідзе распрацоўка механізму «падліку» тэхналагічных аперацый пры выкананні сумесна вырабленай прадукцыі. У выніку прадпрыемствы змогуць атрымліваць прэферэнцыі пры дзяржаўных закупках і прасоўванні тавараў на рынкі трэціх краін. А гэта два эфектыўных інструменты дзяржпадтрымкі, наймацнейшы стымул да кааперацыі для сотняў прадпрыемстваў краін саюза.

Што да Расіі, то для такога роду льгот неабходныя крытэрыі ўжо зацверджаны ўрадам РФ, нагадаў Кушнароў. Расійскія прамысловыя тавары, якія адпавядаюць ім, ужо маюць пераважны доступ да дзяржзакупак. Напрыклад, са студзеня 2014 года ў Расіі абмежаваны дзяржзакупкі імпартнай прадукцыі абароннай галіны, машынабудавання, медыцынскіх вырабаў, лекаў, праграмнага забеспячэння.

«Нягледзячы на тое што ў пастанове РФ гаворка ідзе аб расійскіх таварах, дакумент змяшчае і інтэграцыйныя аспекты ў дачыненні да прадукцыі краін-членаў ЕАЭС. Напрыклад, для машынабудаўнічых тавараў ёсць патрабаванне па вытворчасці рухавіка ў Расіі, але ёсць і альтэрнатыва – выраблены ў Беларусі рухавік таксама можа залічвацца як расійскі», – кажа Кушнароў.

Паводле яго слоў, увядзенне паняцця «еўразійскі тавар», з аднаго боку, спросціць падтрымку прамысловасці ЕАЭС, з другога, – стане магутным інструментам прасоўвання прамысловых тавараў на агульным рынку, з трэцяй, – прастымулюе попыт на прадукцыю з маркіроўкай «Зроблена ў ЕАЭС».

Сёння паміж дзяржавамі-членамі немінуча ўзнікае канкурэнцыя. Яна непазбежная, асабліва ў такіх галінах, як вытворчасць будаўнічых матэрыялаў, фармацэўтыка, лёгкая прамысловасць, металургія, аўтамабілебудаванне, вытворчасць сельскагаспадарчай, чыгуначнай тэхнікі, машын і абсталявання для горназдабыўчай і нафтаперапрацоўчай прамысловасці. Праблема між тым не столькі ў канкурэнцыі, колькі ў тым, што нацыянальныя ўрады ўжываюць розныя меры падтрымкі сваіх прадпрыемстваў, а гэта ставіць іх у няроўнае становішча ў адносінах адзін да аднаго. Таму тэмай нумар адзін у ЕАЭС становіцца выраўноўванне ўмоў падтрымкі пры прадастаўленні субсідый, сыход ад аднабаковых мер, якія вядуць да дыскрымінацыі кампаній або парушэння здаровай канкурэнцыі на адзіным рынку.

У сувязі з гэтым у ЕЭК абмяркоўваюць два шляхі вырашэння праблемы, якія зводзяцца альбо да частковай, альбо да поўнай перадачы паўнамоцтваў па прадастаўленні субсідый прамысловым прадпрыемствам на наднацыянальны ўзровень, гэта значыць на одум і пад кантроль ЕЭК.

Першы варыянт, больш мяккі, прадугледжвае, што дзяржавы-члены захоўваюць самастойнасць у дачыненні да прадастаўлення субсідый на вытворчасць асабліва адчувальных тавараў. Яны ўзгадняюць іх з ЕЭК толькі на добраахвотнай аснове. У прынцыпе, цяпер краіны саюза рухаюцца менавіта па гэтым шляху. Сярод «адчувальных» тавараў, пералік якіх зацверджаны дзяржавамі-членамі, – прадукцыя вядучых галін: аўтамабілебудавання, лёгкай прамысловасці, металургіі, вытворчасці машын і абсталявання для сельскай і лясной гаспадаркі, прамысловасці будаўнічых матэрыялаў.

«Другі варыянт – больш» жорсткі» – гэта абавязковае ўзгадненне дзяржавамі-партнёрамі ўсіх планаваных субсідый і іншых мер падтрымкі прамысловасці з Еўразійскай камісіяй. Зразумела, што гэта больш складаны, кампрамісны, але і больш прагрэсіўны варыянт. Паўнамоцтвы і адказнасць у дадзеным выпадку цалкам перадаюцца ў ЕЭК, на наднацыянальны ўзровень. Пры гэтым у ЕАЭС ствараецца адзіная інфармацыйная сістэма аб прамысловых прадпрыемствах і прадукцыі краін-членаў. Мэта – аднастайна прымяняць фінансавую падтрымку, ствараючы тым самым лепшыя ўмовы для сумеснай вытворчасці і выбудоўвання вытворчых ланцужкоў.

А для гэтага цяпер усё ёсць. У ЕАЭС ужо прыняты найважнейшы стратэгічны дакумент – Асноўныя напрамкі прамысловага супрацоўніцтва. Пачынаюць дзейнічаць Еўразійская сетка прамысловай кааперацыі і субкантрактацыі, Еўразійскі інжынірынгавы цэнтр па станкабудаванні, Еўразійская сетка трансферу тэхналогій.